Wikia


  • Dit verhaal doet mee aan de herfstwedstrijd 2018
  • Dit is een kladpagina
  • Dit is een dubbele fanfiction. De wereld van mijn verhaal is bedacht door een andere gebruiker

Deze fanfiction is gebaseerd op Morgenpoots verhaal Nachthuilers. Ik zet hier even het linkje neer: Morgenpoot: Klad, voor de informatie kijk je hier: Morgenpoot: Klad 2

  • Nightscar
  • Ivy
  • Berry
  • Ice
  • Forest
  • Alexa
  • Sky
  • Dit is de cover van Duisternis. Morgenpoot heeft hem gemaakt. Bedankt!
  • Black
  • Flower
  • Donker

Nachtroedel

Alfa: Donker een valse mannetjesvos.

Bèta: Ivy een sluwe wolvin.

Heler: Wind een mannelijke heidewachtel, erg aardig voor een lid van de Nachtroedel. (Omega: Rakker)

Strijders:

Roma een gemene vrouwtjeshond met vlijmscherpe tanden.

River een grote vrouwtjesvos die van water houdt.

Black een volledig zwarte mannetjeswolf met amberkleurige ogen die dwars door je heen kijken.

Sky een snelle wolf met scherpe oren.

Jagers:

Berry een kleine, sluwe wolvin. Zo donker als de nacht. (Omega: Yara)

Thunder een geniepige mannetjesvos met kleine kraaloogjes.

Omega's:

Yara een jonge, bruine wolvin, heeft het irritante vermogen zich ongezien te verplaatsen en zo iedereen aan het schrikken te maken. Is het meest geschikt als jager.

Rakker een humoristische, jonge wolf.

Verzorgsters:

Ivy een sluwe wolvin. Moeder van Blacks jong: Forest.

Pups:

Forest een kleine mannetjeswolf met amberkleurige ogen.

Ouderen:

Scar een oude, blinde vrouwtjesvos met een groot litteken door een van haar ogen.

Rots een stevig gebouwde wolf met een lange staart.

Bliksemroedel

Alfa: Alexa een wijze wolvin.

Bèta: Rocky een bovenmaatse smoushond met intelligente ogen. Zijn ras is geschikt voor de muizenjacht en is dus een jager.

Heler: Roana een prachtige vrouwtjesvos met heldere, blauwe ogen.

Strijders:

Lola een jong vlinderhondje en erg fel. (Omega: Lana)

Roland een grote, witte herder met gele ogen. (Omega: Loof)

Ice een sneeuwwitte wolvin met bleekblauwe ogen.

Jagers:

Langklauw een grote vos met lange klauwen.

Schaduw een kleine, zwarte, watervlugge wolvin met grote oren. (Omega: Spikkel)

Omega's

Lana een snel geïrriteerde vrouwtjesvos.

Spikkel een snelle, mannelijke dalmatier met vriendelijke, bruine ogen. Hij is het meest geschikt als jager.

Loof een mooie, grijze wolf met gele ogen.

Verzorgsters:

Mila een donkere vrouwtjesvos. Moeder van Langklauws jongen: Robin en Sven. Ze is een jager.

Pups:

Robin een sterk mannetje.

Sven een donkere mannetjesvos.

Ouderen:

Mona een energieke wolvin, ondanks haar leeftijd. Vroeger één van de beste vechters.

Hawk een mannelijke wolf met heel scherpe klauwen en een minstens net zo scherpe tong.

Hagelroedel

Alfa: Bella een mooie golden retriever met goudgele ogen.

Bèta: Star een gespierde wolf.

Heler: Emma een nog redelijk jonge wolvin met een witte buik.

Strijders:

Milan een sterke mannetjesvos.

Blaf een grote, gespierde herder.

Maan een zilvergrijze wolvin.

Jagers:

Rosa een zachtaardige vrouwtjesvos.

Lucas een kleine wolf.

Omega's:

Donder een speelse wolf.

Frost een spierwitte wolvin.

Verzorgsters:

Nina een witte herder. Moeder van Blafs jongen: Zon en Ster

Pups:

Zon een mannelijke herder met en beetje wit.

Ster een vrouwelijke, witte herder met een kenmerkend zwart vlekje op haar neus.

Ouderen:

Rawan een oude, vrouwelijke vos.

Hondachtigen buiten de roedels

Nightscar een grote, zwarte wolf met felle, gele ogen. Littekens sieren zijn vacht.

Proloog

Een zwarte wolf zat ineengedoken in een kooi, klaar om zijn mishandelaar aan te vallen. Hij zat helemaal onder de littekens van alle keren dat zijn baas tegen hem tekeerging.

Hij hoorde meer dan hij zag dat de klep van het ding openging. Een zwak lichtschijsel scheen naar binnen. Er kwam iemand het ding in en deed zijn kooi open.

Hij zag dat de man het gevreesde ding niet bij zich had. Dit is mijn kans! Hij slaakte een oorverdovend gehuil en sprong naar zijn baas toe. Hij beet hem hard in een van zijn lange poten. Hij liet los en sprong toen snel het ding uit. Hij racete weg naar het bos. Al gauw was zijn donkere lichaam al niet meer te zien in het schaduwvolle bos.

De man kwam hinkend uit het ding en schreeuwde woedend. Hij strompelde naar de voorkant van het ding, stapte in en reed weg.

Hoofdstuk 1

Ivy schudde haar vacht uit. Zij en haar jong Forest hadden net even gespeeld. Hij was al een flinke wolf geworden. Over een paar dagen is zijn omega-ceremonie.

Ze likte Forest over zijn kop. De jonge wolf dook weg voor haar tong. "Mam, ik kan heus wel voor mezelf zorgen!" zegt hij. Ivy laat hem doen.

Forest had een eenzame tijd achter de rug en toch was hij een erg opgewekte wolf. Ze dacht terug aan zijn Naamceremonie. Ze had gegloeid van trots toen haar zoon officieel werd voorgesteld aan de roedel.

Forests stem bracht haar terug naar de kraamkamer. "Wanneer word ik een omega," klonk Forests ongeduldige stem. "Over een paar dagen, kleintje," zegt Ivy.

Ze glimlachte. Ze kon zich nog goed herinneren hoe ongeduldig zij was geweest voor haar Omega-ceremonie. Zij begon al veel eerder te klagen dat ze nog geen omega was. Ze likte Forest nog een keer over zijn hoofd. "Het komt gauw genoeg," zegt Ivy.


Ivy stond trots met haar zoon aan de zijkant van de menigte. Hij popelde van ongeduld, maar Ivy zei hem dat hij zich beheerst moest gedragen als hij daar stond.

Donker riep Forest naar voren en haar jong liep naar voren. Toen Forest voor zijn alfa stond begon Donker met de ceremonie: De toekomst van deze pup begint nu, de lange weg naar het lot wat de Maan voor hem heeft bepaald. River, jij zal Forest bijstaan op zijn speurtocht naar kennis. Wees zijn gids, zijn lichtpunt in de duisternis." River kwam naar voren. Forest draaide zich om en boog voor zijn leermeester.

Donker begon met huilen. Ivy viel hem bij. Er klonk een driestemmig koor toen Wind inviel. De strijders huilden mee en toen volgden ook de ouderen en de verzorgsters. De omega's waren als laatste. Ze huilden ongeveer een halve minuut en toen viel langzamerhand iedereen stil.

Donker sprak nog een korte felicitatie voor de nieuwe omega, daarna kwamen een aantal Nachtroedelleden naar voren om Forest te feliciteren met zijn nieuwe status. Ivy was als eerste. "Goed gedaan," haar stem zwol van trots. Black was de tweede. Hij likte Forest over zijn kop. "Goed gedaan jongen, dien je roedel goed," zegt Black warm. Forest knikt enthousiast. Er komen nog wat dieren haar zoon feliciteren.

Als iedereen weg is helpt Ivy Forest met het maken van een nest. Als het klaar is stampt Forest het een beetje plat en gaat dan liggen. "Dank je mam," zegt hij. "Je hoeft me niet te bedanken, dat doen moeders nou eenmaal," zegt Ivy, "Welterusten."

Ivy verlaat het hol en loopt naar het Strijdershol. Ze wringt zich naar binnen en speurt de lucht af naar haar oude nest. "Ivy, je nest is hier," zegt Berry. Dankbaar loopt Ivy naar haar vriendin toe. "Bedankt, ik was al bang dat één van de jongere wolven het had ingepikt," zegt Ivy. Berry lacht: "Ze zouden nooit durven het nest van de bèta op te eisen en anders jaag ik ze wel weg." Ivy lacht mee.

Ze gaat in haar nest liggen. Ivy legt haar kop op haar poten en wacht op de slaap. Al snel wordt het donker voor haar ogen.



De volgende ochtend was ze al vroeger wakker. Ze staat nu wat te drinken uit één van de regenplassen die vannacht gevallen zijn.

Toen Donker haar riep hief ze haar kop op. "Ja, wat is er?" vraagt ze eerbiedig. "Ik wil dat je de patrouilles gaat organiseren," zegt haar alfa. Ivy knikt: "Komt voor elkaar."

Ze drinkt nog wat slokjes en komt dan overeind. Er waren al een aantal wolven en vossen op de open plek. Ze wenkt hen dichterbij met haar staart.

Ze ziet dat alle Strijders al aanwezig zijn. "River, Black en ik doen een grenspatrouille. Forest gaat ook mee. Thunder, Roma en Berry, jullie doen een jachtpatrouille, neem Yara ook mee. Dat was het voor nu," zegt Ivy.

De hondachtigen zoeken elkaar op en vertrekken. River en Black kwamen naar haar toe en Forest kwam ook snel naar hen toe getrippeld. "Kom we gaan," zegt Ivy.

Ze liepen het kamp uit en liepen naar de grens met de Hagelroedel. Forest keek zijn ogen uit.

Ivy zette een spurtje in en ze renden door het woud. Ze stopte bij de grens. "Waarom stoppen we?" vraagt Forest. "Hier woont de Hagelroedel, we staan nu op de grens. Sla de geur goed op in je geheugen," legt River uit. Forest knikt en proeft de lucht. "Bah! Wat een vieze geur," zegt hij. River grinnikt: "Dat zegt elke leerling die de geuren van de andere roedels leert kennen." "Kom we gaan verder," zegt Black. River knikt en loopt verder.

"We gaan nu naar de grens van de Bliksemroedel," zegt Ivy tegen haar zoon. Forest knikt, maar het is duidelijk dat hij niet luistert. Hij snuffelt rond en heeft een gefronste uitdrukking op zijn gezicht.

"Wat is er?" vraagt Ivy. "Ik ruik een rare geur. Een wolf, maar niet van de Nachtroedel," zegt hij. "Hoe oud is hij?" vraagt River. "Weet ik niet," antwoordt hij.

River snuffelt even, maar kan er ook niet wijs uit. Ze schudt haar hoofd: "Ik weet het ook niet." "Kom, we gaan kijken," zegt Black.

Ze sluipen richting de geur. Als Ivy over een struik heen gluurt ziet ze een klein wolfje op de grond zitten. "Het is maar een klein wolfje," meldt Ivy. "Kleine wolfjes worden groot," zegt River kwaadaardig.

De vos springt over de struik en wil het kleintje aanvallen. Ivy reageert razendsnel en gaat beschermend voor de puppie staan. "Wat jij wilt," snauwt River.

Ze valt Ivy aan, maar ze vecht dapper terug. Uiteindelijk verslaat Ivy River. Ondertussen had de puppie met grote ogen toegekeken. River droop grommend af. "Hiermee ga je problemen krijgen, Ivy," zegt de grote vos. "Dat kan, maar ik wil niet verantwoordelijk zijn voor de dood van een onschuldige puppie," snauwt Ivy naar Rivers staart die tussen de struiken verdween.

Black kwam naar haar toe en likte haar wonden. "Dank je," murmelt ze. Forest komt ook uit de struiken. "Zijn de leden van de Nachtroedel altijd zo wreed?" vraagt hij verbijsterd. "Dat je dat nog niet weet. Elke dag sterven er wel dieren door toedoen van de Nachtroedel. Ik ben één van de weinigen die ooit medeleven toont aan de slachtoffers. Doorgaans zijn het honden die hier los rond lopen zonder hun baas," zegt Ivy.

Forest kijkt haar met grote ogen aan. "Waarom is de Nachtroedel zo wreed?" vraagt Forest. "Weet ik niet, maar als je met minder wrede hondachtigen wil praten kun je het beste met Wind, de heler, of zijn leerling Rakker omgaan. Die twee zijn over het algemeen erg aardig en Rakker is ook nog een omega," zegt Ivy. Forest knikt.

Ze ziet dat hij nog steeds geschokt is. Ze likte hem geruststellend tussen de vacht van zijn oren. "Ze vallen best wel mee, maar als ze indringers zien veranderen ze in de meest wrede dieren van het bos," zegt Ivy. "We kunnen beter teruggaan naar het kamp," zegt Black ongerust, "Ik ruik dat er een das in de buurt is."

Ivy pakte het jong op aan haar nekvel en samen raceten ze terug naar het kamp. "Waarom nemen we haar mee?" vraagt Forest. "Ik ga haar verzorgen. Ze wordt jouw pleegzusje," zegt Ivy.

Ze lopen het kamp in. Het jonkie spartelde wild. "Laat me los," zegt ze.

Ivy loopt met het meisje naar de kraamkamer en laat haar los. "Ik wil terug naar mijn moeder!" jammert ze. "Je moeder is weg, ik ben nu je moeder," zegt Ivy en raakt haar oor aan met het puntje van haar staart.

Het wolfje kijkt haar boos aan. "Hoe heet je?" vraagt Ivy. "Weet ik niet meer," antwoordt het wolfje. "Vind je Flower een mooie naam?" vraagt Ivy. De wolvin knikt. "Dan heet je vanaf nu Flower," verklaart Ivy.

"Ik mis mama zo," jammert ze. Flower heeft haar neus onder haar staart gestopt. Ivy likt haar nieuwe dochter ritmisch over haar rug. Flowers ademhaling wordt na vijf minuten regelmatig. Ivy maakt eruit op dat ze slaapt.

"Ivy!" roept Donker kwaad. Hij komt de kraamkamer inracen. "Wat heb je nu weer gedaan?!" snauwt hij boos.

Flower slaakt een angstig kreetje. Op dat moment kijkt Donker naar Flower. "En wie is dit? Die stomme pup die je gered hebt?" vraagt hij. Hij snijdt met zijn nagel door haar wang. Flower piept angstig.

Ivy komt kwaad overeind. "Laat haar met rust!" snauwt Ivy boos. Ze trekt Flower naar zich toe en likt een paar keer over de wond. "Je bent gewoon een zwakkeling Ivy," sist hij. Donker keert haar de rug toe en stapt de kraamkamer uit.

Ivy wendt zich tot Flower. Ze wist zeker dat de jonge wolvin een levenslang trauma had overgehouden aan Donker en misschien ook wel aan River en de hele Nachtroedel. Ze likte haar dochter over haar oren. "Het komt wel goed. Let maar op," zegt Ivy geruststellend, maar ze betwijfelde of het ook zo was. Wat als er iets met mij gebeurd, wat komt er dan terecht van Flower?

Hoofdstuk 2

Ivy was op de open plek. Ze had Flower even moeten achterlaten, want Donker wilde even met haar praten. Ze vertrouwde hem niet, dus had ze gevraagd aan Black om zich in de struiken te verstoppen. Sky en Berry zouden Flower een beetje in de gaten houden. Ze had haar pleegdochter voorgesteld aan haar broer en vriendin en zij accepteerde hen.

Ze zag Donker naar haar toe lopen. "Kom, dan gaan we," zegt hij. Ivy volgde hem het kamp uit. Ze was niet zo stom om voor hem te gaan lopen.

Donker stond stil op een open plek. Hij wenkte haar dichterbij met zijn staart. Behoedzaam trippelde ze naar hem toe. "Ik wilde even zeggen...Dat hier je einde komt," grauwde hij.

Donker vloog haar aan, maar Ivy was te geschokt om iets te doen. Donker wierp haar omver.

Toen sprong Black uit de struiken. Donker draaide zich razendsnel om en wist met één slag zijn keel te raken. In Blacks ogen kwam paniek.

Ivy zag het gebeuren en sprong overeind. Ze wilde zich op Donker werpen, maar het leek alsof haar poten aan de grond vastgevroren waren.

Donker liep dreigend op haar af. "Ik kan je nu snel vermoorden zonder pijn of tergend langzaam. Ik denk dat ik voor de laatste ga," zegt hij kwaadaardig. Hij werpt haar tegen de grond.

Ivy sputtert tegen, maar ze had de kracht niet meer. Blacks dood had haar verdoofd. Ze voelde hoe Donker met een klauw een diep litteken maken over een erg groot deel van haar lichaam. Ze voelde het bloed opwellen.

Donker liep bij haar vandaan. "Moge je gelukkig sterven," zegt hij kwaadaardig. Tranen welden op en stroomden over haar wangen. De pijn deed haar niks, maar het feit dat ze straks Flower zou achterlaten deed haar pijn. Sky, Berry en Forest konden zichzelf redden, maar Flower zou wegkwijnen zonder haar. Daar was ze stellig van overtuigd.

Ineens viel er een schaduw over haar heen. Ze zag nog net dat het een wolf was met veel littekens. Toen was ze bewusteloos.


Ze opende haar ogen. Ze voelde een stekende pijn van haar kin tot haar staart.

Ze hief voorzichtig haar kop. Iets verderop zat een wolf. Hij had veel littekens.

Ze herinnerde zich wat er gebeurd was. Haar ogen vulden zich met tranen. Waarom had ze Black ook gevraagd om een oogje in het zeil te houden? Nu is hij dood door mij.

Ze zag door de waas van tranen dat de wolf opstond en naar haar toekwam. Snel knipperde ze de tranen weg. Ze kon het nog niet vertellen, het was te recent.

"Wat is er gebeurd?" vraagt ze. "Toen ik je vond had je een grote snee in je buik. Net toen ik bij je was werd je bewusteloos," zegt de wolf, "Ik zou graag willen weten hoe je heet." "Ik ben Ivy, wie ben jij," er schoten steeds pijnscheuten door haar kaak toen ze hem bewoog. "Ik ben Nightscar. Je kunt beter even niet praten," zegt hij. Ivy knikt zachtjes. Er schoot weer een pijnscheut door haar heen.

Nightscar keek bezorgd: "Ik hoor iets." Ivy spitst haar oren. Haar ogen werden groot van angst toen ze hen hoorde. "We moeten weg. Ze gaan ons vermoorden," bracht ze zwakjes uit.

Nightscar hielp haar overeind en ze liepen zo snel mogelijk weg. Nightscar ondersteunde haar. "Nightscar ga! Vlucht! Ze willen mij hebben," mompelt Ivy. "Dat zou ik nooit doen," zegt Nightscar met op elkaar geklemde kaken van spanning.

Ivy hoorde dat haar roedelgenoten dichterbij kwamen. "Ivy! Ivy wacht!" roept een stem. Met een schok herkende ze de stem. "Berry?" mompelt ze. "Ken je haar?" vraagt Nightscar. "Ja, ze is mijn vriendin," mompelt ze.

Ivy draait zich om en ziet Berry met Forest en Flower staan. "De Nachtroedel is mijn roedel niet meer. Donker is compleet gestoord," zegt Berry, "Hij zei dat je dood was." Berry klonk verslagen. "Waar is Sky?" vraagt Ivy. "Hij hij is dood. Hij was heel boos en viel Donker aan," zegt Berry terneergeslagen.

Ivy wilde het uitschreeuwen van woede, maar er kwam niet meer dan zwak gepiep uit. "Gaat het wel mam?" vraagt Forest ongerust. Ze knikt.

"Dat is niet waar, we moeten zo snel mogelijk naar de Bliksemroedel en hopen dat ze ons willen helpen," zegt Berry. Ze gingen weer verder en Berry hielp Nightscar door aan haar andere zijde te gaan staan.

Forest en Flower liepen terneergeslagen voor hen uit. Ivy merkte dat ze de geurmarkeringen passeerden.

Toen ze een paar meter in Bliksemterritorium waren werden ze opgemerkt. "Hé," riep iemand. Ze hoorden poten over de bosgrond roffelen toen ze dichterbij kwamen. "Help ons alsjeblieft," smeekte Berry wanhopig, "Ze is ernstig gewond." "Goed dan," Ivy merkte dat het dier neutraal wilde klinken, maar ze hoorde dat hij medelijden met hen had. Ze gingen op weg naar hun kamp, maar toen ze daar aankwamen was Ivy weer bewusteloos door bloedverlies.


Ivy knipperde met haar ogen tegen het zonlicht. Toen haar ogen een beetje gewend waren aan het zonlicht zag ze een vossenkop boven haar hoofd. Ze klauwde naar haar. "Ga weg Donker, of ik vermoord je!" snauwt ze. "Rustig maar, ik ben Roana, de heler van de Bliksemroedel," zegt de heler terwijl ze achteruit sprong. "Oh sorry," zegt ze als ze zich weer herinnert waar ze is. Ze werd warm van schaamte. "Geeft niet hoor, ik heb het verhaal gehoord van je vriendin. Je zal wel erg geschrokken zijn," zegt Roana. Ivy knikt, maar ze was de wond vergeten.

Haar gezicht betrok van pijn bij de pijnsteek. "Je kunt beter niet meer praten, anders gaat de wond steeds open en ik geloof best dat het erg veel pijn doet," zegt Roana, "Donker heeft je goed te pakken gehad." Ivy knikt voorzichtig. "Ik zal even je vrienden halen," zegt de heler. Ivy reageert niet.

Even later is Roana terug. Forest en Flower rennen op haar af. "Ben je gezond mama?" vraagt Forest ongerust.

Ivy glimlacht naar haar jongen. "Ze mag niet praten, want dan gaat haar wond weer open," zegt Roana, "Ze heeft al heel veel bloed verloren." Forest keek nog ongeruster: "Ze blijft toch wel leven?" "Ja, daar zal ik voor zorgen," zegt de heler. "We kunnen beter gaan," zegt Nightscar, "Ze heeft rust nodig." "Oke," zegt Flower.

Forest kijkt een beetje vertwijfeld, alsof hij niet weet wat hij moet doen. Flower duwt hem voorzichtig naar de uitgang. Forest laat zich wegleiden door zijn jongere pleegzusje.

Ivy verbaasde zich erover hoe snel die twee een band hadden opgebouwd.

Ivy hief haar kop op toen een gestalte het zonlicht blokkeerde dat naar binnen viel. Roana keek ook op. "Niet nu Alexa. Ze heeft rust nodig," er klonk genegenheid door in de stem van de heler. Alexa boog kort: "Jij weet het het beste Roana."

Ze verliet het hol. "Je kan nu het best zoveel mogelijk energie opdoen," zegt Roana, ze had zich naar Ivy gekeerd.

Ivy knikt voorzichtig. Ze legde haar kop voorzichtig op haar poten en sloot haar ogen. Ze hoorde vaag dat twee dieren aan het praten waren, maar ze haalde het einde van het gesprek niet meer. Ze sliep.

Hoofdstuk 3

Ivy zat rechtop in haar nest. Het was nu een week geleden dat Black dood ging en ze voelde zich al veel beter. Nightscar kwam haar elke dag bezoeken en kletste dan een beetje met haar. Alexa had ze sinds de laatste keer niet meer teruggezien. Forest, Flower en Berry kwamen wat minder vaak langs, maar ze was toch blij met hun bezoeken.

Ivy hoorde geschuifel voor het hol. Ze verwachtte Nightscars kop om de hoek te zien, maar in plaats daarvan kwam een sierlijke wolvin binnen.

Alexa! De wolvin baande zich een weg naar haar nest. "Hallo Ivy, ik zou graag met je willen spreken," zegt Alexa, "Kun je even meekomen naar mijn hol?" Ivy knikt en volgt de wolvin naar buiten.

Ze moest erg wennen aan het zonlicht dat ineens in haar ogen scheen. Ze had zolang in het hol van de heler gezeten dat ze de zon niet meer gewend was.

Toen haar ogen weer fatsoenlijk konden kijken volgde ze de alfa die al bij de ingang van haar hol was. "Zijn je ogen een beetje gewend aan het zonlicht?" vraagt ze. Ivy knikt.

Alexa loopt haar hol in en Ivy volgt haar. Alexa gaat zitten, Ivy weet niet hoe ze zich moet gedragen dus blijft ze staan. "Je mag wel gaan zitten hoor," glimlacht Alexa. Ivy gaat zitten.

"Ik wil graag weten wat er precies is gebeurd tussen jou en Donker. Begin maar op het punt dat je Flower had gevonden," zegt Alexa. Ivy vertelde haar verhaal van begin tot eind. Alexa's gezicht betrok steeds meer terwijl het verhaal vorderde. "Je vriendin had gelijk," zegt Alexa geschokt, "Ze vertelde dat ze weg is gegaan omdat Donker gestoord is, dat is hij inderdaad."

Alexa leek diep in gedachten. "Heeft hij ooit gesproken met jou over een aanval op ons?" vraagt Alexa na een korte stilte. Ivy schudt zachtjes haar kop. "We moeten toch op onze hoede zijn. Wat ben je nu eigenlijk verder van plan? Sluit je je bij ons aan of trek je verder?" vraagt Alexa. "Als dat van u mag zou ik me graag bij uw roedel aansluiten," antwoordt Ivy met diepe eerbied.

Gedurende het gesprek had ze gemerkt dat de wolvin erg sympathiek is. Ze vermoedde dat ze ook veel dichter bij haar roedel stond dan een gemiddelde alfa. "Dan zul je je bij de roedel aansluiten. Je vrienden hebben hetzelfde besluit genomen," zegt Alexa. "Bedankt Alexa," Ivy boog voorzichtig haar kop. En kwam toen weer overeind.

"Je mag gaan," zegt Alexa, "Als je Flower zoekt. Ze is in de kraamkamer, Mila verzorgt haar." Ivy knikt en verlaat het hol.

Ze snuffelt rond en ruikt al snel een melkgeur. Ze trippelt naar het hol waar de geur vandaan komt.

Ze steekt haar kop naar binnen en ziet daar een vos liggen met twee jongen die druk aan het drinken zijn. Ze kijkt verder en ontdekt Flower. Ze is met Forest aan het praten. Als de twee haar zien vallen ze stil.

"Ivy!" roept Flower. Ze draaft op haar af en drukt haar neus tegen de hare. "Wat fijn om je weer buiten te zien!" zegt ze enthousiast. "Ja, daar ben ik ook blij mee. Flower zou je me misschien een rondleiding willen geven. Ik kan me niet voorstellen dat je nog niet hebt kennisgemaakt met andere dieren," zegt Ivy. "Ja, dat wil ik heel graag doen," zegt Flower enthousiast, "Kom mee. Ja, jij ook Forest."

Ze lopen met zijn drieën naar buiten. "Roana en Alexa ken je al. De bèta hier is Rocky, maar ik vermoed dat je die wel eens hebt gezien op bijeenkomsten." Als Ivy knikt gaat Flower verder: "Kijk daar is Langklauw, hij is de partner van Mila. Ik neem aan dat je haar ook wel kent," zegt Flower. Ivy kijkt in de richting van een vos met uitzonderlijk lange klauwen. "Oke," zegt ze. "Dat vlinderhondje en die zwarte wolvin zijn Lola en Schaduw. Ik heb al gemerkt dat ze vriendinnen zijn. Ice en Roland zijn op patrouille. Ice is een sneeuwwitte wolvin en Roland is een witte herder. Loof is de omega van Roland en hij is een grijze wolf. Lana is de omega van Lola. Zij is die vrouwtjesvos daar," ze wees op een vrouwtjesvos die in gesprek was met een dalmatiër. "En die dalmatiër is Spikkel, hij is de omega van Schaduw. De puppies van Mila heten Sven en Robin en de oudsten heten Hawk en Mona. Je zal Hawk wel herkennen aan zijn lange en scherpe klauwen," zegt Flower. "Bedankt dat je me even hebt voorgesteld aan de roedel," zegt Ivy. Ze likt haar dochter over haar oren. "Graag gedaan," zegt Flower trots. Forest was de hele tijd stil gebleven.

Ivy hoorde dat Alexa een vergadering bijeen riep. Ze draaide zich om en liep met Forest en Flower naar een plekje achteraan de groep.

Nightscar en Berry voegden zich al gauw bij hen. Ivy zag twee ouderen uit een hol komen. Mona en Hawk. Er kwamen wat dieren uit een ander hol. Ze vermoedde het Strijdershol. Zelfs vanaf hier zag ze hun spieren onder hun vacht.

Al snel was iedereen verzameld. "Ik heb een mededeling. Misschien weten sommigen van jullie het al, maar ik heb een aantal wolven opgenomen. Willen jullie even naar voren komen?" vraagt Alexa.

Ivy loopt vooraan met Flower. Forest, Berry en Nightscar lopen achter hen. Ze stellen zich op aan weerszijden van Alexa. "Dit is Ivy jullie kunnen haar vast wel als Bèta van de Nachtroedel. Dit is Berry, zij was een Strijder van de Nachtroedel. Dit is Flower, ze is de pleegdochter van Ivy en heeft maar een dag in de Nachtroedel geleefd. Ik zal haar om middernacht tot Omega benoemen. Dit is Forest, de zoon van Ivy. Hij was net Omega toen hij wegging, voor hem zal ik ook een ceremonie houden. Dit is Nightscar, hij wist voordat hij Ivy ontmoette niet eens van het bestaan van de Nachtroedel of van de andere Roedels. Hij zal ook getraind moeten worden, maar behandel hem met een beetje respect. Hij heeft een zware tijd achter de rug. Jullie vragen je vast af waarom er ineens zoveel wolven vertrekken uit de Nachtroedel. Nou het zit zo: Donker heeft Ivy verwond, als Nightscar niet op tijd was langsgekomen was ze doodgegaan. Black, haar partner, wilde haar beschermen, maar Donker heeft hem vermoord. Sky, haar broer, viel Donker aan toen hij vertelde wat hij gedaan had. Donker vermoordde hem. Berry besloot dat het niet meer veilig was voor haar, Forest en Flower en besloot te vertrekken. Ze vonden Ivy en Nightscar en de rest weten jullie wel," Alexa's stem was vervuld van afkeer bij het verhaal.

Er klonk geschokt gemompel onder de leden van de Bliksemroedel. "Wat als hij ons aan gaat vallen?" Ivy kijkt in de richting van de stem. Het was Mila die haar jongen beschermend dichter naar zich toe schoof. "Hij heeft nooit met Ivy gepraat over een aanval op ons en ik geloof haar, maar des ondanks moeten we toch op onze hoede zijn," Alexa's stem klonk kalm en geruststellend. Ivy was erg blij. Ze voelde zich hier al meer thuis, dan ooit in de Nachtroedel.

Hoofdstuk 4

Met een kreun strekte ze zich nog een keer helemaal uit. "Je doet het heel goed Ivy. Nog even doorzetten," zegt Berry. "Jij hebt makkelijk praten, jij hoeft niet van die pijnlijke oefeningen te doen," zegt Ivy tussen opeengeklemde tanden door.

Het is nu een paar dagen geleden dat ze zijn voorgesteld aan de roedel. Forest en Flower zijn nu Omega's en doen goed hun best. Rocky is de leermeester van Flower geworden en Ice die van Forest. Nightscar wordt door alle leden een beetje geholpen. Hij leert snel en ze vermoedde dat hij binnenkort al niks meer hoefde te leren.

Kon zij maar jagen en vechten voor haar roedel, in plaats daarvan moest ze dat soort stomme oefeningen doen om zich weer soepel te maken. Ze kreunde weer van de pijn. "Stop maar," zegt Roana, "Ga wat eten en misschien kun je al mee met een patrouille." "Bedankt Roana," zegt Ivy.

Ze liep het hol uit met Berry achter zich aan. Ze pakte een konijn van de hoop. "Zullen we hem delen?" vraagt Ivy. Berry knikt.

Ze lopen naar de rand van de open plek en eten het konijn op. Ivy keek rond of ze Flower ergens zag.

De jonge wolvin was aan het praten met Loof. Berry volgt haar blik. "Flower past zich snel aan, maar ik heb gemerkt dat Forest zich nog niet echt op zijn gemak voelt hier," zegt Berry. "Dat is ook wel logisch, Flower heeft ten slotte maar een dag in de Nachtroedel gezeten en ze heeft er slechte herinneringen aan. Forest heeft gewoon wat meer tijd nodig om te wennen," zegt Ivy. Berry knikt.

Ze zien dat Flower en Loof worden geroepen voor een patrouille. "Ik ga maar eens vragen of ik mee kan," zegt Ivy.

Ze staat op en loopt naar de patrouille toe. Hij bestaat uit Flower, Loof, Rocky en Roland. "Zou ik met jullie mee mogen?" vraagt Ivy aan Rocky. "Ja natuurlijk, we doen een grenspatrouille," antwoordt Rocky. \

Ivy knikt en gaat naast Flower staan. Ze gaan door de doorntunnel het bos in.

Ivy snoof de boslucht diep in. Heerlijk! "Kom, we gaan naar de grens met de Nachtroedel," zegt Rocky. Ze racen naar de grens.

Ivy had moeite hen bij te houden. Flower merkte dat Ivy er moeite mee had en paste haar stap aan op de hare.

Rocky keek achterom. "Gaat het?" vraagt hij. "Ja hoor, ga maar alvast verder. Wij komen eraan," zegt Flower. Rocky knikt kort en spoort zijn patrouille aan om verder te gaan.

"Zullen we gewoon gaan lopen?" stelt Flower voor. "Oke," zegt Ivy. Ze lopen door het bos.

Ineens hoort Ivy vechtgeluiden. "Er wordt gevochten!" blaft ze tegen Flower. Haar dochter spitst haar oren. "We moeten ze gaan helpen!" roept Ivy uit. "Nee, je bent nog niet klaar om te vechten. Jij blijft hier," zegt Flower kordaat. "Nee, de Bliksemroedel is nu mijn roedel en ik moet hem beschermen!" snauwt Ivy. "Goed dan," zegt Flower. "Kom mee dan!" blaft Ivy.

Ze racet weg tussen de bomen. De geluiden worden steeds luider. Dan houden ze ineens op. Nee! Ivy dwingt zichzelf nog sneller te rennen.

Ze komt aan op een open plek. Tot haar opluchting kan ze zo gauw geen doden bespeuren. "Wat is er gebeurd?" vraagt Flower met grote ogen. Ivy volgt haar blik.

Tot haar schrik ziet ze dat Rocky een gapende wond in zijn nek heeft. "Rocky, gaat het wel?" vraagt Roland bezorgt. "Ja hoor," zegt de Bèta dapper. "Nee, dat is niet waar Rocky. Je moet echt snel naar de heler," zegt Roland. "Hmm," bromt Rocky, maar hij gaat toch met hen mee.

Ze rennen zo snel als mogelijk terug naar het kamp. Rocky ging steeds langzamer lopen, Roland wisselde een geschokte blik met Loof. "We zijn er bijna Rocky. Daar is het kamp al," Roland spreekt de Bèta bemoedigend toe. Rocky sist geërgerd: "Er is helemaal niks met me aan de hand."

Ze lopen het kamp in. Roland duwt Rocky naar het hol van Roana. "Er is helemaal niks aan de hand," zegt hij tegensputterend. Dwaas! Ze ziet heel duidelijk dat hij aan het eind van zijn krachten is.

Ivy kijkt om zich heen. Ze vraagt zich af of ze met iemand een praatje kan maken.

Ze kijkt rond. Ze herkende Ice. Flower had haar over de wolvin verteld. Ze besloot maar met haar een praatje te gaan maken. Ze zag dat de witte wolvin even niks te doen had. Ze stapte op haar af.

"Hallo, Ice was het toch?" vraagt Ivy een beetje zenuwachtig. "Ja, en jij bent Ivy," zegt de wolvin, "Hoe is het eigenlijk om een bèta te zijn?" "Het is vooral vroeg opstaan, omdat je de patrouilles moet regelen. Maar het is ook wel leuk om te doen," antwoordt Ivy. "Hoe is het eigenlijk om in de Nachtroedel te leven," vraagt Ice geïnteresseerd. "Nou, over het algemeen zijn ze wel aardig, maar ze tonen geen medeleven met indringers. Ik weet zeker dat vroeg of laat de mensen hierheen komen om de Nachtroedel aan te pakken. Ik hoop eerlijk gezegd van niet, want misschien komen ze dan ook naar ons," zegt Ivy. Ice knikt. "Hoe oud ben jij eigenlijk?" vraagt Ivy nieuwsgierig. "Ik ben sinds een half jaar Strijder," antwoordt de wolvin, "Ik ben eigenlijk nog niet oud genoeg voor een Omega, maar waarschijnlijk moet ik je zoon trainen omdat er anders te weinig Strijders zijn." Ivy knikt: "Ik begrijp dat ze Berry niet gekozen heeft, ze weet niet precies hoe onze banden onderling zijn." "Ja, dat is waar," zegt Ice, "Heb je al met andere dieren gepraat hier?" "Alleen met Roana en Alexa en met jou dan," antwoordt Ivy. "Het is wel lastig om te wennen in een nieuwe roedel hè?" vraagt Ice. "Ja, maar ik ben allang blij dat Flower zich al op haar gemak voelt," zegt Ivy. "Ja, jouw dochter is makkelijk in de omgang," zegt Ice. Ivy knikt. "Forest heeft er meer moeite mee, maar ik denk dat Flower hem wel zal voorstellen aan wat vrienden van haar," zegt Ivy. "Ja, maar ik heb al een keer met hem gesproken. Hij is best wel een opgewekte wolf, maar hij is een beetje verlegen," zegt Ice. "Ja, Forest is heel aardig, maar wel altijd een tikkeltje zenuwachtig en verlegen bij onbekende dieren," zegt Ivy. "Ja, dat heb ik gemerkt, maar na een tijdje werd hij meer open," zegt Ice. Ivy knikt. Kon ze daar nou een kleine hunkering horen? Ze glimlacht naar Ice.

Ze zou haar graag als schoondochter zien. Ze is een aardige en open wolvin. Perfect voor haar afstandelijke zoon en ze heeft bewezen dat ze niet ijdel is. Anders had ze vast opgeschept over dat Forest haar leerling was.

"Kom je Ice, we gaan een grenspatrouille doen. We gaan naar de grens met de Hagelroedel," roept Lola. "Ik kom eraan," roept Ice, "Het was fijn om met je te praten. Tot straks."

Ice staat op en loopt naar de patrouille. Ivy kijkt haar na. Ze mocht haar wel.

"Ivy?" ze schrok op van een stem die vanachter haar klonk. Ze draaide zich om. "Weet jij waar Rocky is? En ik wil dalijk even met je praten," het was Alexa. "Rocky is gewond geraakt. Ze zijn aangevallen door de Nachtroedel," antwoordt Ivy. "Ik ga even kijken. Wacht jij even in mijn hol?" vraagt Alexa. Ivy knikt.

Alexa draait zich om en gaat naar het hol van Roana. Ivy loopt over de open plek naar het leidershol. Ze gaat naar binnen en gaat een beetje onbeholpen zitten. Ze slaat haar staart over haar poten en houdt haar blik op de ingang gericht.

Na een paar minuten komt Alexa binnen. Ze ziet er verslagen uit. "Hoe gaat het met Rocky?" informeert ze. "Hij hij heeft niet niet lang meer," zegt Alexa. "Gaat het?" vraagt ze. "Ja hoor, over wat ik je wilde vragen. Kan de Nachtroedel op één of andere manier een gevaar voor ons vormen? Hierbij heb ik het ook over indirect gevaar," zegt Alexa. "Natuurlijk een aanval, maar dat is logisch. Het enige andere gevaar dat ik kan bedenken is dat doordat ze al die honden vermoorden die op hun territorium komen, de mensen hierheen komen om enkelen van ons af te maken. Het kan zijn dat er dan ook mensen naar hier komen," zegt Ivy.

Alexa kreeg een frons in haar gezicht. "Ik zal denk ik even gaan praten met Bella. Misschien kunnen we één of twee honden wegsturen om te onderzoeken hoe het zit. Waarschijnlijk willen de honden bij de mensen wel met hen praten," zegt Alexa. "Oke," zegt Ivy, "Moet ik gaan?" "Ik wil dat jij meegaat met mij en roep ook Schaduw. Weet je al wie dat is?" vraagt de alfa. "Ja, ze is een zwarte wolvin?" vraagt Ivy. Alexa knikt. "Als je haar gevonden hebt, ga dan bij de doorntunnel staan," beveelt Alexa. Ivy knikt en loopt het hol uit. Alexa komt achter haar aan naar buiten.

Terwijl Alexa een vergadering bijeen roept tuurt Ivy tussen de rijen of ze Schaduw kan ontdekken. Ze ziet de zwarte wolvin met Lola praten.

Ze wringt zich door de menigte heen naar de wolf. Ze tikt haar met het puntje van haar staart op haar schouder. "Wat?" sist Schaduw tegen haar. "Wij moeten dadelijk Alexa begeleiden als we naar de Hagelroedel gaan," fluistert Ivy. "Oke, en laat me nu met rust," sist ze.

Ivy trekt zich terug. Als zij kon kiezen, zou ze die wolvin zoveel mogelijk ontlopen.

Ze gaat naast Berry zitten. "Wat gaan jullie doen?" vraagt ze fluisterend. "We moeten Alexa naar de Hagelroedel begeleiden," fluistert Ivy terug. Berry trok met haar staart ten teken dat ze haar gehoord had.

Alexa was net klaar met de vergadering en wenkte haar en Schaduw met haar staart. Ivy mompelde nog wat tegen Berry en volgde daarna Alexa naar buiten.

Schaduw kwam vlak achter haar aan. "Loop toch eens door slome," snauwt ze.

Alexa trok een beetje geïrriteerd met haar oor toen ze haar roedelgenote hoorde, maar ze zei niks. De rest van de tocht was in stilte.

Toen ze bij de grens met de Hagelroedel aankwamen, stopte Alexa. "We kunnen hier beter even wachten op een patrouille, want, ookal komen we met goede bedoelingen, we hebben niet het recht om zomaar hun territorium binnen te dringen," zegt Alexa. "Dat weet ik ook wel, ik ben geen Omega meer," snauwt Schaduw. "Rustig aan Schaduw, je hoeft niet boos te worden," zegt Alexa kalm.

Ivy zag dat Alexa's kalme woorden haar razend maakten. Alexa streek met haar staart over de rug van Schaduw. Ivy zag dat ze zich een beetje ontspande. "Ze is soms een beetje opvliegend, maar ik ben toch trots op haar," fluistert Alexa, "Ze is immers mijn dochter." Dat wist Ivy niet. "Oh," fluistert ze. Alexa grinnikt.

"Ik ruik dat er Hagelroedelleden in de buurt zijn," zegt Schaduw met haar neus speurend in de lucht. "Oke, dan zullen we ze zo wel zien," zegt de alfa.

Na een paar seconden verschijnt een lichaam uit een klein dalletje. "Hé jongens, Bliksemroedel bij de grens," roept hij.

Er komen nog drie dieren tevoorschijn en samen rennen ze naar de grens. Ivy herkende Maan. Ze knikte haar kort toe. Maan knikte terug. Ivy zag dat ze brandde van nieuwsgierigheid, maar Ivy keek haar niet meer aan.

Ze luisterde met gespitste oren naar wat Alexa en vermoedelijk de leider van de patrouille tegen elkaar zeiden. "Oke, kom maar mee naar het kamp," was het laatste wat ze opving.

Alexa stapte als eerste over de grens. Ivy volgde haar en Schaduw was ook al in het territorium van de Hagelroedel.

De patrouille omsingelde hen en zo gingen ze naar het kamp. Maan probeerde haar aandacht te trekken. Ivy keek haar aan. "Jij was toch de Bèta van de Nachtroedel?" fluistert ze. Ivy knikt: "Het is een lang verhaal. Waar het allemaal op neer komt is dat Donker gestoord is." Maan keek haar verbaasd aan, maar begreep dat ze niet meer kwijt wilde over de reden dat ze bij de Bliksemroedel zit.

Ivy zag een donkere holte in de grond. Zover ze kon zien liep hij omlaag. Ze kon ook niks ontdekken dat wees op de aanwezigheid van een kamp. Het enige dat bewees dat dit de ingang was was de overvloed aan geuren die bij de tunnel hingen.

"Kom mee," zegt één van hen. Hij gaat hen voor het kamp in. Ivy was de laatste. Achter haar kwamen de andere drie.

Zoals Ivy al had gezien ging hij een heel eind omlaag, maar toen voelde ze dat de tunnel begon te hellen. Ze zag een klein beetje licht naar binnen schijnen.

Toen stond ze in het kamp. Haar ogen waren in een paar seconden weer helder. Ze zag dat de leider van de patrouille zich al naar een hol had begeven.

Ze vermoedde dat dat het hol van de alfa was. Ze kreeg gelijk, na een minuutje kwam de alfa naar buiten. Ze herkende haar aan haar goudkleurige pels.

De alfa kwam naar hen toe. "Wat is er Alexa?" vraagt Bella. "Het kan zijn dat de mensen problemen op gaan leveren. Ik heb van Ivy gehoord dat de Nachtroedel vaak loslopende honden vermoordt die zich op hun territorium bevinden. Het kan zijn dat de mensen om die reden naar het bos komen om wraak te nemen. Ik had bedacht dat het misschien handig zou zijn als wij één of twee honden van onze roedels naar de mensen sturen om uit te vissen wat er gebeurd en wat ze van plan zijn," zegt Alexa. "En hoe zouden ze daar achter moeten komen?" vraagt Bella spottend. "Ik denk dat ze dan contact moeten leggen met de honden daar. Zij zullen het vast wel weten als er iets raars gebeurd in hun wereld," zegt Alexa.

Bella dacht diep na. "Oke, wie ga jij sturen?" vraagt Bella. "Ik denk dat ik het best Lola en Spikkel op pad kan sturen. Wie had jij in gedachten?" vraagt Alexa. "Blaf is de enige hond die ik nu weg kan sturen," zegt Bella. "Dat kun je niet doen! Hoe zit het dan met mijn jongen?" zegt een stem vanachter haar.

Ivy had zo geboeid geluisterd naar het gesprek dat ze niet had gemerkt dat er andere dieren om hen heen waren gaan staan om ook te luisteren. Ivy draaide haar kop en zag daar een grote herder staan. "Zij zullen goed verzorgt worden, maak je daar maar geen zorgen over," zegt Bella. "Oke dan," mort Blaf. "Dat is dan geregeld," verklaard Bella, "Morgen om zonhoog verzamelen bij Driesprong?" "Goed," zegt Alexa. "Mooi, dan zie ik je morgen," blaft Bella. Alexa knikt. "Milan, Star en Blaf jullie begeleiden hen naar de grens," beveelt Bella.

Ze wist al wie Star en Blaf waren, maar Milan kende ze nog niet. Waarschijnlijk nog niet zo lang Strijder.

Hoofdstuk 5

Ivy keek toe hoe Alexa samen met Spikkel en Lola het kamp verliet. Het is bijna zonhoog, gisteren waren ze naar de Hagelroedel geweest. Toen ze weg waren keek ze rond. Wat zou ze toch eens gaan doen? Nightscar bood de oplosing. Hij vroeg of ze meeging met zijn patrouille. "We gaan een grenspatrouille doen," zei hij. Ivy zuchtte. Ze wist dat wolven het meest geschikt waren voor grenspatrouilles, maar ze vond het ook wel eens leuk om te jagen. Ze liep achter Nightscar aan. Ze gingen op patrouille met Berry, Forest en Flower. Met haar vrienden. Dat was wel een pluspunt. Ze volgde hen naar buiten. "Naar welke grens moeten we?" vraagt Ivy. "Naar de grens met de Hagelroedel," antwoordt Berry. "Kom," zegt Nightscar. De zwarte wolf rent weg tussen de bomen. Ivy zet snel een spurt in en volgt Nightscar. Flower en Forest rennen naast haar. Hun vachten raken die van haar. Berry snelt hen voorbij en verdwijnt tussen de bomen. Ivy ziet na een paar minuten Nightscar en Berry staan. Ze zijn aan het wachten op hen. "Zijn jullie er eindelijk?" blaft Nightscar. Hij draait zich om en loopt weg langs de grens. Berry rolt met haar ogen naar hen. "Hij is de afgelopen tijd constant prikkelbaar," fluistert ze tegen hen. "Wat zou er aan de hand zijn?" vraagt Ivy fluisterend. Berry haalt haar schouders op: "Ik heb geen flauw idee." "Komen jullie nog?" roept Nightscar geërgerd. "Ja hoor," roept Forest. Ze draven naar de zwarte wolf toe. Ze lopen langs de grens. Nightscar is constant alert. Ivy bekeek de wolf eens goed. Het viel haar nu pas op dat hij veel littekens had. "Waar heb je die littekens van?" vraagt Ivy. "Daar praat ik liever niet over," zegt Nightscar. Ivy hoort dat hij vervuld is van afschuw als hij het zegt. Ze besluit er niks meer over te zeggen, hij wordt van streek als ze het vraagt. De rest van de tijd zijn ze stil. Terug in het kamp weet Ivy niet goed wat te doen. Flower stond nog steeds naast haar, maar Forest was al ergens naartoe gelopen. Nightscar en Berry waren aan het praten met Langklauw en Mila. Dan komt er een grijze wolf op hen af. "Hoi Flower," begroet hij haar pleegdochter. "Hoi Loof," zegt Flower. Ivy laat hen alleen. Ze loopt naar Berry en Nightscar. "Hoi," begroet Ivy hen als ze zit. "Hoi Ivy," begroet Mila haar vriendelijk. "Hoi," zegt Langklauw. Het verbaasde Ivy dat hij zo'n diepe stem had. De meeste vossen hadden schelle stemmen. "Hoi," zegt Berry, "Kom je hier zitten?" Ze klopte met haar staart op de grond naast haar. Ivy knikt en loopt naar haar toe. Ze gaat zitten. "Waar hadden jullie het over?" vraagt ze. "Over de jongen enzo," antwoordt Nightscar. "Oke," zegt Ivy, "Hoe maken Robin en Sven het?" Ivy wendt zich naar Langklauw en Mila. "Ze zijn gezond en daar ben ik blij mee. Over een halve maand worden ze omega's," vertelt Langklauw vol trots. "Ze zullen het vast goed doen," zegt Ivy. Mila knikt: "Ze zijn beiden heel actief. Robin heeft ook al een paar vechttechnieken van Lana geleerd." "IJverig zijn is een goede eigenschap," merkt Ivy op. Mila knikt. "Mama, Robin heeft me alweer ingemaakt met een stoeipartijtje en hij wil niks anders doen. Kun je hem niet zeggen iets anders te gaan doen?" zeurt Sven. "Je kunt ook zeggen dat je niet mee wilt doen," zegt Mila. "Maar hij overvalt me steeds," zeurt het kleine vosje. "Robin, laat je broer met rust,' roept Mila. "Oke," klinkt een schelle stem vanuit het hol. Mila rolt met haar ogen: "Twee jongens kunnen nog best lastig zijn." "Beter twee jongens dan één jongen. Robin en Sven hebben elkaar tenminste, Forest had geen speelmaatje tot Flower kwam," zegt Ivy. "Ja, dat is ook weer waar," reageert Mila. "Hoe gaat het eigenlijk met Flower en Forest? Hebben ze al wat vrienden gemaakt?" vraagt Langklauw. "Ja, Flower schiet over het algemeen met iedereen wel op en volgens mij heeft Forest ook al een goede vriendin gevonden," antwoordt Berry. "Bedoel je Ice?" vraagt Mila. Berry knikt. "Ze is ook een erg zorgzame wolvin, een beetje verlegen is ze ook. Maar ze is altijd respectvol geweest naar anderen toe," zegt Mila. "Dat is waar, ik heb ook al even met haar gekletst," mengt Ivy zich in het gesprek. "Ja, ze is een fijne wolvin," verzucht Mila. "Mam, Robin houdt niet op!" roept Sven. "Robin, als jij gewoon even een omega zoekt ofzo om je nog wat bewegingen bij te leren. Flower komt net langs lopen," roept Mila. Robin stuift het hol uit en kijkt zoekend om zich heen. Als hij Flower in het oog krijgt loopt hij naar haar toe. Ze horen hier zijn schelle stemmetje: "Wil je me wat vechtbewegingen leren?" Nightscar grinnikt: "Toch maar lastig af en toe." "Nogal, ik zal blij zijn als ze omega's worden," zegt Mila, "De hele tijd in de kraamkamer zitten is niet echt iets voor mij." "Drie maanden is ook wel lang," zegt Ivy. Mila knikt. Er viel een korte stilte die Ivy doorbrak: "Ik ga maar eens slapen." Ze murmelt nog een afscheidsgroet naar de andere hondachtigen en wandelt dan op haar gemakje naar het Strijdershol. Ze dringt naar binnen en loopt naar haar nest. Ze nestelt zich in haar nest en valt in slaap.

Ivy zit onder de hoge steen en kijkt op naar Alexa. Het is nu drie dagen later en Lola en Spikkel zijn teruggekeerd. "Ze hebben informatie gewonnen en de mensen zijn wel bezig met rare praktijken. We moeten oppassen," zegt Alexa. Haar stem weergalmt tussen de stenen wanden van het kamp. Een ongerust geroezemoes barst los onder de wolven, honden en vossen die zich erzamelt hadden op de open plek. "We gaan naar Driesprong om het nieuws ook mee te delen met de Nachtroedel," roept Alexa boven het rumoer uit, "Ik wil graag mee hebben: Ivy, Lola, Roland en Ice mee hebben. Zolang als ik weg ben is Langklauw de baas over het kamp." Ivy besluit even bij Rocky te gaan kijken.

Als je hieronder kijkt kun je erg gespoild worden!

Ivy beschermde een weerloos wolfje tegen een aanval van haar roedelgenoten. Ivy kreeg straf van de leider. Na een tijdje werd ze verliefd op een van de wolven. Het bleek dat de leider een hele grote hekel aan hem had. De leider ging wandelen met Ivy. Toen viel de leider haar aan. Ze bracht een diepe wond aan van haar kin tot het begin van haar staart. Daarna liep ze weg en liet ze haar doodbloeden. Gelukkig kwam er een onbekende wolf langs die haar hielp. Toen Ivy weer wat aangesterkt was wilde ze de puppie gaan redden. Ze haalden de puppie op en slopen toen weg. Toen ze een eind uit de buurt waren bleven ze staan. Ivy doopte het wolfje Flower en toen liepen ze weer verder. Ivy hoorde poten roffelen over de grond. Toen ze achterom keek zag ze twee van de beste vechters van haar roedel. Ze zette het op een rennen. Ze vloog over de geurmarkeringen. Toen stopten ze en renden weg. Ze keek om zich heen en zag dat de wolf en Flower weg waren. Ze vervloekte zichzelf en besloot naar het kamp van de Bliksemroedel te gaan zoeken. Ze vond het kamp en werd ontvangen door Alexa. Ivy vertelde haar verhaal en samen planden ze een aanval op de Nachtroedel.